ΕΛΑ ΡΕ ΑΝΝΑΡΑ
ΕΛΑ ΡΕ ΑΝΝΑΡΑ
Nιάνιοοο
θέλω να χωθώ στο μπλε σου
να μπλεχτώ στα γαλάζια σου σεντόνια
να κουρνιάσω στο πιο βαθύ μελαγχολικό σου άγγιγμα
να σε αφήσω να κοιμάσαι ενώ το σκοτάδι πλανιέται δύσπιστο
να καθίσω έπειτα στη δερμάτινη πολυθρόνα σου
να κοιτώ τα βλέφαρα σου που τρεμοπαίζουν
ακόμα και στον ύπνο σου είσαι ανήσυχος.
Ξέφωτο
Ξε φωνίζω
Φωνές.
Πόσα μέτρα απέχεις από τη συντριβή ;
Την άφησε στο δωμάτιό του με τις θάλασσες του και τα βαθυπράσινα σεντόνια του
Και αυτή έμεινε εκεί να σκαλίζει τη χλόη με τα πέλματά της
να αναζητά τις κραυγές που της ξέφυγαν την περασμένη νύχτα
να μαζεύει τις κλωστές από το ξηλωμένο της Εγώ.
Της τα άρπαξε όλα.
Ούτε βελόνα δεν άφησε.
Άνοιξε τότε τη μεγάλη μπαλκονόπορτα να μπουν μελτέμια να διώξουν τη μυρωδιά του,
ενώ αυτή ακουμπισμένη στο στρώμα άρχισε να κάνει κουβάρι τις κλωστές .
Είχε γεμίσει κουβάρια από ξηλωμένους εαυτούς.
Πνιγόταν πλέον από μεταξένια νήματα.
Δεν είχε άλλο χώρο .
Δεν είχε άλλο τίποτα να δώσει.
Eλία Βεβία
-Φωτογραφίες από Πράγα που ξετρύπωσα τυχαία.-
Μου λείπουν τα πάρκα,μου λειπει να ξαπλώνω λαχανιασμένη στα γρασίδια,
Μου λείπουν τα πρωινά μου πορσελάνινα μπολάκια,το μαγικό ζωμό που γέμιζε τη κούπα μου,τα μικρά κεσεδάκια με γιαούρτι που αγόραζα δέκα δέκα,μου λείπουν τα περίεργα γκρειπφρουτ και τα αχλαδόμηλα και κάτι φράουλες γίγαντες.
Μου λείπει το δωματιάκι μου,το μινιον,με το στραβό παράθυρο και το μεγάλο παράθυρο μου λείπει,του σαλονιού.που χάζευα και κάπνιζα και ζήλευα το μπαλκόνι του απέναντι.
Μου λείπουν οι ατελείωτες βόλτες ,οι ώρες που χάνονταν, οι γέφυρες που έμοιαζαν μεταξύ τους,τα ποδήλατα και το τραμ 52.Μου λείπει η Χρατζάνσκα και οι γραμμές του τρένου που με τρόμαζαν.
Μου λείπει ο Gio,o M,o Γ .Μου λείπει που έκλεβα τα ψωμιά του Gio,μου λείπει που με πίεζε να φάω τις μακαρονάδες του και τα ιταλικά του τα σαλάμια,μου λείπει που τον έκραζα για τις γκόμενες του,μου λείπει που τον παρέσυρα σε ξενύχτια γλάρους και ρεμπέτικα.
Μου λείπω στη Πράγα.
Εντάξει,
αύριο Δευτέρα 11 Απριλίου
θέλω να ξυπνήσω στο κρεβάτι σου.
Να μου πεις ‘’πάω για δουλειά,κοιμήσου.’’
Να σε βλέπω κάτω από τα βλέφαρα,
να ντύνεσαι βιαστικά ,
να στρώνεις τα μαλλιά σου με τα δάχτυλα,
να αρπάζεις γυαλιά και κλειδιά να τρέχεις για ενα φιλάκι στο μάγουλο
να κλείνεις τη πόρτα
να τρέχεις στα σκαλιά.
Αύριο Δευτέρα 11 Απριλίου
Παλιομαλάκα κάποιος σου κάνει πλάκα.
Η ζωη κανει πλακα
εγω χθες
Turning you on turns me on.
(via cyberwave)
Ξέρεις,
το καλοκαίρι φαντάζει κόμπος από μεταξωτές κλωστές.
Σε έκανα ασπρόμαυρο συννεφάκι σε ουρανό γεμάτο πτηνά.
Μποφόρ στο κούτελο.